Gece 2’nin Sessizliği ve Bir Gerçeğin Çığlığı

Zaman zaman futbolcu kardeşlerim benden ödünç para ister. İnsanlık hali der, imkânım oldukça yardımcı olmaya çalışırım. Çünkü biliriz ki bu camiada herkes bir gün dara düşebilir. Dayanışma, futbolun görünmeyen ama en güçlü yanlarından biridir.

Ancak son iki ayda yaşananlar, artık “insanlık hali” diye geçiştirilecek noktayı çoktan aştı.

İsimler farklı… Hikâyeler farklı… Ama saat hep aynı: Gece 2… Bazen 3…

Telefon çalıyor ya da mesaj geliyor. “Abi acil lazım”, “yarın geri atarım”, “çok sıkıştım” … İlk başta tesadüf sandım. Ama tekrar ettikçe insan düşünmeden edemiyor: Neden hep aynı saatler?

Bu sorunun peşine düştüğümde ise karşılaştığım tablo, açık söylemek gerekirse içimi burktu.

Genç futbolcu kardeşlerimizin bir kısmı, sanal bahis bataklığının içine çekilmiş durumda.

Gece saatleri… Kaybedilen paralar… “Bir daha oynayıp kurtarırım” düşüncesi… Ve ardından gelen çaresizlik…

İşte o saatlerde atılan mesajların, yapılan aramaların gerçek nedeni bu.

Bu sadece bireysel bir sorun değil. Bu, göz göre göre büyüyen bir tehlike. Ve maalesef artık Konya futbolunun da içinde hissedilir hale gelmiş bir gerçek.

Belki ağır olacak ama söylemek zorundayım: Sahada ter dökmesi gereken gençler, geceleri ekran başında umutlarını kaybediyor.

Daha da acısı, bunun farkında olan ama sessiz kalan bir çevre oluşmuş durumda. Herkes bir şeylerin farkında ama kimse tam anlamıyla elini taşın altına koymuyor.

Oysa bu sadece bir “alışkanlık” değil, bir bağımlılık.

Ve bağımlılık, görmezden gelindikçe büyür.

Bugün bir futbolcu kardeşimiz borç ister, yarın daha büyük bir çıkmazın içine girer. Bugün küçük gibi görünen bu durum, yarın hem kariyerleri hem de hayatları bitirecek noktaya gelebilir.

Biz sadece futbolcu yetiştirmiyoruz, insan yetiştiriyoruz.

Ve en önemlisi, bu gençler yalnız bırakılmamalı.

Gece 2’de gelen o mesajlar aslında bir yardım çığlığıdır.

Görmezden gelirsek, yarın çok daha büyük kayıplarla yüzleşmek zorunda kalırız.

Unutmayalım…

Bir futbolcunun kaybettiği sadece para değildir.

Bazen hayalleridir, bazen geleceği…

Ve bazen de kendisidir.